Zorg voor Gerrit

In ruil voor zes daalders per jaar verzorgde het OLV-gilde Gerrit al enige jaren. Gerrit was blind en had daarom verzorging nodig. Veel blinden waren rond die tijd en daarvoor bedelaar. Mogelijk kon Gerrit zich toch verdienstelijk maken voor de maatschappij door bijvoorbeeld manden te vlechten. Wat de precieze voorwaarden voor zijn zorg waren is niet bekend. In het document wordt vastgelegd dat Gerrit zijn leven lang zorg van het gilde zou krijgen in ruil voor de eerdergenoemde zes daalders. Hij stemde daar ook zelf mee in. Die zes daalders waren renten die werden verkregen uit het bezit van Lijsken en Peter. Zij hadden een ‘hofstede’ waar ze ook woonden, met vijf morgen haverland. Volgens J.M. Verhoef, die het boekje ‘De oude Nederlandse maten en gewichten’ schreef, is een morgen in Oldebroek circa 0.94 hectare, kortom; vijf morgen was een kleine vijf hectare. De daalders waren opbrengsten uit het haverland. In de akte werd ook vastgelegd dat de daalders elk jaar op Sint Maarten betaald moesten worden, met ingang van 1611. De jaarlijkse bijdrage kon worden afgekocht voor honderd daalders, maar enkel bij de gildemeesters en dus niet de richters van het richterambt.