Het meisjesinternaat Valentijn

Vrijdag 14 februari 1958 was een feestelijke dag in Nunspeet. Het gebouw van voormalige sanatorium “Erica” had een nieuwe bestemming gekregen. In het bijzijn van de staatssecretaris werd het nieuwe meisjesinternaat geopend. Het kreeg de toepasselijke naam “Valentijn”.

In SuperNoVA kijken we naar een archiefstuk uit onze collectie. Ben je benieuwd naar de archieven die het Noord-Veluws Archief beheert? Kijk dan eens verder op www.noordveluwsarchief.nl!

In Kamp Valentijn, zoals het ook wel werd genoemd, was ruimte voor zo’n zeventig meisjes die het thuis moeilijk hadden. Door heel het land bestonden al dit soort internaten, maar daar werden vooral jongens opgevangen. Een meisjesinternaat van dit formaat was er nog niet in Nederland. Het nieuwe Valentijn-huis moest in deze behoefte gaan voorzien. Directeur H. v.d. Linde kreeg de leiding over het internaat.

Ze moeten de zorg voor de eigen persoon en de zorg voor de omgeving op zich nemen

Educatie & opvoeding

Afbeelding 1 - 3015.24 Catalogus Filmstroken internaat Valentijn

In het kamp werden meisjes tussen de 10 en 15 jaar voorbereid op het volwassen leven. Verantwoordelijkheid en zelfstandigheid stonden hoog in het vaandel. Naast het gewone schoolonderwijs kregen de oudere meisjes ook les in huishoudelijke taken. Vanaf 12 jaar kregen de meisjes ook lessen in kinderverzorging. Het internaat beschikte over een uitgebreide bibliotheek inclusief educatief filmmateriaal en verschillende soorten muziek op grammofoonplaten.

Een personeelslid van het internaat beschreef de doelstelling van het internaat als volgt: “Van alle meisjes kunnen we zeggen, dat we ze willen laten opgroeien tot handige meisjes, tot meisjes, die in hun groep bereid zijn deel te nemen aan alles, wat er in de groep leeft. Ze moeten de zorg voor de eigen persoon en de zorg voor de omgeving op zich nemen, eerst als opdracht tot goede-gewoonte-vorming, maar voor de oudsten zoveel mogelijk als zelfstandig gedragen verantwoordelijkheid.”

Sport & toneel

Er was ook veel ruimte voor sport en creativiteit. Zo werd er vanaf 1963 jaarlijks een avondvierdaagse georganiseerd, in samenwerking met de lokale gymnastiekvereniging, en werd het jaarlijkse evenement de “Valentijnsmars” in het leven geroepen, een wandeltocht door het bos met routes van verschillende afstanden.

Ook aan de culturele opvoeding werd tijd besteed. In 1962 werd bijvoorbeeld een toneelvoorstelling opgevoerd in het openluchttheater. Alle kinderen van het internaat speelden een rol in het sprookje “De rijke bramenplukker” van Godfried Bomans. In 1964 werd het hoofdgebouw uitgebreid met een nieuwe toneel-/sportzaal. Deze zaal kon ook door externe partijen worden gebruikt voor het geven van optredens, zoals bijvoorbeeld het jeugdconcert van de Harmonie in 1970. Veel dorpsbewoners maakten dankbaar gebruik van deze mogelijkheid.

Bezuinigingen & verval

Vanwege landelijke bezuinigingen op de jeugdzorg was Valentijn genoodzaakt om op 1 augustus 1990 haar deuren te sluiten, tot groot verdriet van het personeel. Er was een einde gekomen aan het internaat, dat in 1983 nog een 25-jarig jubileum had gevierd. Nadat de meisjes en het personeel waren vertrokken diende het gebouw nog voor enige tijd als opvang voor jonge asielzoekers. Daarna stond het jaren leeg en raakte het in verval. In 2007 verwoestte een grote brand wat er nog over was van het gebouw. Wat er nu nog staat is slechts een schim van hoe het vroeger was.