“Eerst maar een jaar proberen”

Bennie van Veen werkt al zo’n 16 jaar als vrijwilliger in onze vestiging Epe. Hij houdt zich vooral bezig met foto- en filmmateriaal. Dat is niet zomaar uit de lucht komen vallen.

Vrijwilliger Bennie kijkt naar een filmrol in het depot van Epe. De stellingkasten zijn geel. Op de planken liggen wat andere films opgeslagen.

Bennie is naast zijn vrijwilligerswerk bij NoVA, ook beheerder van de films van de filmclub Cycloop. Deze films liggen opgeslagen in de archiefbewaarplaats in Epe. Dat heeft alles te maken met zijn passie; het maken, bewerken en beheren van films. Hoe dat is ontstaan? Van Veen werkte bij de NCRV en volgde daarvoor een cursus bij de NOS. In die cursus heeft hij veel geleerd over wat er bij het maken van een film komt kijken.

Van NCRV naar Streekarchief

Hoe komt hij dan in het archief terecht? “Ik ben erin gerold. Ik bracht een film terug toen Gerrit vertelde dat hij veel films in de kelder had liggen. Hij vroeg of ik daar niet iets mee wilde doen. Ik was net met pensioen dus dat hield ik eerst af”, zegt Bennie. “Na een half jaar vroeg Gerrit het weer. Toen zei ik: “Ik wil het wel voor een jaar proberen.” Dat is inmiddels bijna 16 jaar geleden. Ik doe het altijd met veel plezier.”

In die bijna 16 jaar is Van Veen niet alleen maar met filmmateriaal bezig geweest. Door zijn ervaringen in de bouw, heeft hij ook de archieven van twee architecten beschreven.
Zijn kennis van film kwam ook op een andere wijze van pas. Bij het voormalig Streekarchief Epe, Hattem en Heerde kwam Omroep Gelderland regelmatig over de vloer om opnamen te maken, of gebruik te maken van de beelden in het archief. Zo werkte hij mee aan de serie Ons Dorp, met name voor de dorpen Wapenveld en Vaassen.

Films liggen vaak bij mensen op zolder. Dat is zonde”

De zoete inval

Werken in het archief was ook altijd heel gezellig. “De zoete inval was fijn”, vertelt Bennie. “Iedereen liep binnen. Mensen van buitenaf kwamen dan ’s morgens met vragen over hun vakantieadres van vroeger. Gedurende de ochtend kwamen we er met zijn allen beetje bij beetje achter was het moest zijn. Dan kwamen ze ’s middags met een taart aanzetten.” Natuurlijk was ook de acquisitie van film belangrijk voor Van Veen. “Veel mensen brachten hier hun films. Het is belangrijk dat mensen weten waar ze hun films kunnen brengen en dat het goed bewaard blijft. Bij het gebruik van beelden maken we altijd een zorgvuldige selectie. We gebruiken bijvoorbeeld geen beelden van personen, in verband met privacy.”

Niet de film, maar het materiaal

Welke film is dan het meest bijzonder voor Bennie? Dat is de film uit 1912 over het 25-jarig bestaan van de spoorlijn Hattemerbroek-Apeldoorn. Niet zozeer vanwege zijn inhoud, maar vanwege het materiaal waarvan de film is gemaakt. Dat is een nitraatfilm, die zijn zeer licht ontvlambaar. Door dat materiaal moet er zeer zorgvuldig mee om worden gegaan.
Als afsluiter wil Bennie graag aandacht voor film als cultureel erfgoed. “Films liggen vaak bij mensen op zolder. Dat is zonde.”